. ασπόνδυλα

Περπάτησα στο δρόμο. Η ώρα ήταν πέντε και μισή κι εγώ νόμιζα ήταν μόλις δώδεκα. Ακολούθησα τις νυχιές στο τσιμέντο. Πήρα μισό κιλό σπανάκι κι εφτά αυγά. Το κινητό μου δε χτύπησε. Δε ξέρω γιατί. Μπήκα στο μπάνιο, λούστικα και κόλησα το αυτί μου, το νερό έτρεχε, όχι ορμητικά, στο τηλέφωνο. Σκουπίστηκα, η κοιλιά μου ήταν άδεια. Δεν είχα κόκαλα ούτε εκεί, ούτε πουθενά. Βγήκα πάλι, βρήκα ακρίδες, αράχνες και μερικούς ιππόκαμπους. Ένιωσα ασφάλεια κοντά τους. Μου είπαν πως αν εξαφανιστεί το είδος μας, τα ασπόνδυλα, θα εξαφανιστεί το 96% των ζώων που υπάρχουν στη γη. Τότε, επειδή φοβήθηκα, έγινα φυτομπλαγκτόν για να με φάνε και να ζήσουν. Κυρίως οι ιππόκαμποι. Μου αρέσουν πολύ.

vuls:

by la modista de la modestia
losed:

steven siegel
by Alasdair McLellan
swamped:

Kira O’Reilly and Manuel VasonCollaboration #1, Post-Succour; London, 2001

"…I was not myself for weeks yet nobody noticed."

— Elena Gilbert (via fromthismountaintop)

(via the--troublemaker)